تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَمَّا رَجَعُوا إِلى أَبِيهِمْ قالُوا يا أَبانا مُنِعَ مِنَّا الْکَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنا أَخانا نَکْتَلْ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ (63)
جلد 6 - صفحه 250
فَلَمَّا رَجَعُوا إِلى أَبِيهِمْ: پس چون برگشتند فرزندان يعقوب عليه السّلام به سوى پدر خود، پرسيد: احوال شما با ملک مصر چگونه گذشت؟ گفتند: اى پدر، ما وصف کرم و احسان و فضل ملک مصر نتوانيم نمود، بقدرى با ما احسان و کرم و انعام کرد که اگر يکى از فرزندان يعقوب بودى همانا بيش از آن نکردى. يعقوب فرمود: شمعون چه شد؟
قالُوا يا أَبانا مُنِعَ مِنَّا الْکَيْلُ: گفتند اى پدر ما، منع کرده شد از ما پيمودن طعام، يعنى ملک مصر حکم نمود که ديگر طعام، به ما ندهند اگر بنيامين را نبريم و شمعون را به گرو نزد خود نگه داشته تا بنيامين را ما نزد او ببريم. فَأَرْسِلْ مَعَنا أَخانا: پس بفرست با ما برادر ما يعنى بنيامين را (بنيامين بر وزن جبرائيل چنانچه در قاموس فرموده و ابن يامين از اغلاط مشهوره است) نَکْتَلْ: تا فرا گيريم طعام مکيل را براى خود و براى او. حاصل آنکه اگر بفرستى او را کيلى داريم، و اگر نفرستى منع خواهيم شد. قرائت ديگر «يکتل» بگيرد بار شتر را که براى او کيل شود. وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ: و بدرستى که ما او را نگهدار و پاسبانيم از رسيدن مکروه و بدى باو.
يعقوب عليه السّلام فرمود: از کجا ملک مصر دانست که شما را برادرى هست؟ گفتند: براى آنکه ما را به جاسوسى متهم، چون شرح حال خود داديم گفت: شما مى‌گوئيد ما دوازده برادريم يکى را گرگ خورد، ديگرى کجا است؟ گفتم: پدر، او را در خدمت خود نگهداشته. گفت: اگر او را نياوريد به شما طعام ندهم. اکنون اى پدر، او را با ما بفرست که حافظ اوئيم و نگذاريم به او مکروهى برسد.