تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ هَلْ آمَنُکُمْ عَلَيْهِ إِلاَّ کَما أَمِنْتُکُمْ عَلى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (64)
جلد 6 - صفحه 251
قالَ هَلْ آمَنُکُمْ عَلَيْهِ: فرمود يعقوب که اى فرزندان آيا شما را امين دارم بر او، يعنى شما را امين ندانم بر بنيامين در بردن او. إِلَّا کَما أَمِنْتُکُمْ عَلى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ: مگر همچنانکه امين ساختم شما را بر برادر او پيش از اين گفتيد: (انّا له لحافظون) يعنى چگونه من بر محافظت شما اعتماد کنم که شما در حق آن برادر ديگر گفتيد ما نگهدار اوئيم و آخرش گفتيد گرگ او را خورد. فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً: پس خداى تعالى بهتر است از جهت نگاهدارى.
قرائت حفص (حفظا) خوانده، يعنى حق سبحانه بهتر است در حالتى که نگهدارنده باشد پس بر او توکل کنم و کار خود به او واگذار نمايم. وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ: و او است بخشايندهترين بخشايندگان و البته به محافظت بر من ببخشايد و مرا به مصيبت دو فرزند مبتلا نسازد، يعنى او را به خدا سپرده نه به شما تا حفظ فرمايد و او را به من رساند و بر پيرى و ضعف من ببخشايد.
در خبر وارد شده «1» خداوند سبحان فرمود: به عزت خودم قسم هر آينه برگردانم هر دوشان را بسوى تو بعد از آنکه توکل نمودى بر من.