اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا رَجَعُوا إِلي أَبِيهِم قالُوا يا أَبانا مُنِع‌َ مِنَّا الکَيل‌ُ فَأَرسِل مَعَنا أَخانا نَکتَل وَ إِنّا لَه‌ُ لَحافِظُون‌َ (63)
پس موقعي که اولاد يعقوب برگشتند خدمت يعقوب رسيدند گفتند اي پدر بزرگوار ما منع شده از ما کيل پس بفرست با ما برادر ما را کيل ميدهند و محققا بدان که ما او را هر آينه حفظ خواهيم کرد.
فَلَمّا رَجَعُوا إِلي أَبِيهِم گفتند موقعي که اخوه يوسف برگشتند خدمت يعقوب رسيدند با حال حزن سلام کردند سلام ضعيفي فرمود شما را چه ميشود گفتند موقعي که ما را بردند نزد سلطان مصر بسيار سلطان عادل عالم رءوف مهرباني بود کمال شباهت اخلاقي و عملي بشما داشت از ما معرفي خواست ما معرفي خود را کرديم و خود را بشما شناسانيديم و شرح حزن و اندوه و ضعف و پيري و نابينايي و حسب شما را باسحق و ابراهيم بيان کرديم جهت آن را از ما پرسيد گفتيم برادري داشتيم بسيار مورد علاقه پدر ما بود گرگ او را ربود و پاره کرد و خورد پرسيد مگر شما چند برادر بوديد گفتيم دوازده گفت پس چرا آن يک برادر ديگر را نياورديد گفتيم او از همه ما کوچک‌تر است و پدر ما او را نزد خود نگاه داشته براي تسليت خاطر در فراق آن برادر که طعمه گرگ شده و تمام حزن پدرمان براي او است از ما قبول نکرد و گفت اگر آن برادر ديگرتان را آورديد و شهادت داد که شما راست مي‌گوييد باز من بهتر و بيشتر براي خاطر پدرتان بشما ميدهم و الّا ديگر نزد من نيائيد وکيلي بشما نخواهم داد که مفاد قالُوا يا أَبانا مُنِع‌َ مِنَّا الکَيل‌ُ است يعني کيل ثانوي غير از اينکه کيل که آورده‌ايم يعقوب فرمود چرا صداي شمعون را نميشنوم گفتند او را بعنوان رهن نگاه داشت که ما حتما با إبن يامين برگرديم نزد او وکيل زيادي بگيريم
جلد 11 - صفحه 226
فَأَرسِل مَعَنا أَخانا نَکتَل پس شما برادرمان را با ما بفرست تا کيل زيادي دست بياوريم و اگر خوف داريد که زحمتي و مصيبتي بر او متوجه شود مطمئن باشيد که وَ إِنّا لَه‌ُ لَحافِظُون‌َ ما بتمام جهت او را حفظ خواهيم کرد.