اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالُوا تَاللّه‌ِ لَقَد عَلِمتُم ما جِئنا لِنُفسِدَ فِي الأَرض‌ِ وَ ما کُنّا سارِقِين‌َ (73)
گفتند برادران يوسف بخدا قسم هر آينه بتحقيق ميدانيد ما نيامديم در شهر شما براي اينکه فسادي در روي زمين بکنيم و ما نيستيم دزدان.
قالوا خطاب و لو بعير بود لکن برادران يوسف براي تبرئه خود از اينکه تهمت قسم ياد کردند گفتند تاللّه قسم جلاله سه قسم است باء و تاء و واو باللّه تاللّه و اللّه و در باب مرافعه که فرمود
البينة علي المدعي و اليمين علي من انکر
اگر بينه اقامه نکرد حاکم حکم قسم صادر ميکند بر منکر و منکر بايد بيکي از اينکه سه قسم قسم ياد کند يا ردّ قسم کند و مدعي قسم ياد کند بر طبق دعواي خود.
لَقَد عَلِمتُم هر آينه بدانيد که جهت آمدن ما براي تأکيدات ملک بود که حتما بيائيم و برادر خود را بياوريم ملک ملاقات نمايد حتي يک نفر ما شمعون را بعنوان رهن و گرو گرفت که ما بيائيم حسب الامر ملک آمديم.
ما جِئنا لِنُفسِدَ فِي الأَرض‌ِ نه جاسوس بوديم و نه بخيال جنگ آمده بوديم حتي گفتند دهان مراکب خود را بسته بودند که نبادي بکشت و زراعت آنها آسيبي وارد شود و مورد قسم و متعلق علم تا اينکه اندازه بود که بر آنها معلوم بود وَ ما کُنّا سارِقِين‌َ جمله ديگر است که خبر ميدهند که ما دزد نيستيم
جلد 11 - صفحه 241
و اينکه جمله از مورد قسم و مورد علم آنها خارج است و مجرد دعوي است لذا همين جمله را گرفتند و گفتند اگر ما تفتيش کرديم و دربارهاي شما پيدا کرديم جزاء و پاداش شما چيست.