تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا تَاللَّهِ تَفْتَؤُا تَذْکُرُ يُوسُفَ حَتَّى تَکُونَ حَرَضاً أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهالِکِينَ (85)
قالُوا تَاللَّهِ تَفْتَؤُا تَذْکُرُ يُوسُفَ: گفتند فرزندان يعقوب: قسم به خدا هميشه به ناله و گريه ياد کنى يوسف را. حَتَّى تَکُونَ حَرَضاً: تا آنکه لاغر يا مريض يا فاسد العقل يا مشرف به موت شوى، بنابر اختلاف اقوال. أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهالِکِينَ: يا آنکه باشى از هلاک‌شدگان و مردگان يا خود را به حد هلاکت رسانى. اين را به جهت تسکين گريه و أسف او گفتند.