اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ إِنَّما أَشکُوا بَثِّي وَ حُزنِي إِلَي اللّه‌ِ وَ أَعلَم‌ُ مِن‌َ اللّه‌ِ ما لا تَعلَمُون‌َ (86)
فرمود يعقوب بپسران خود جز اينکه نيست که من شکايت ميکنم پريشاني و حزن خود را بسوي خداوند و ميدانم از طرف خداوند چيزي را که شما نميدانيد قال‌َ إِنَّما أَشکُوا شکايت نزد مخلوق مذموم است و باعث نااميدي است چنانچه در حديث قدسي است
(و عزّتي و جلالي لاقطعن‌ّ امل آمل غيري)
و اما شکايت در پيشگاه الهي بسيار ممدوح است.
دست حاجت چه بري نزد خداوندي بر || که کريم و است و رحيم است غفور است و ودود
نعمش نامتناهي کرمش بي‌پايان || هيچ خواننده از اينکه در نرود بي‌مقصود
و انّما از ادات حصر است يعني منحصرا شکايت من بَثِّي وَ حُزنِي إِلَي اللّه‌ِ بث پراکنده‌گي است و انتشار است ميفرمايد وَ بَث‌َّ مِنهُما رِجالًا کَثِيراً وَ نِساءً نساء آيه 1 وَ بَث‌َّ فِيها مِن کُل‌ِّ دَابَّةٍ بقره آيه 159 فَکانَت هَباءً مُنبَثًّا واقعه آيه 6 و غير اينها. و در اينجا پريشاني خيال و پراکندگي احوال است و حزن بمعني اندوه و غم است يعني من پريشاني خيال و پراکندگي احوال و غم و اندوه خود را در پيشگاه الهي عرضه ميدارم و از خدا ميطلبم که بحاجت خود برسم و بمقصود خود نائل شوم.
اينجا جاي يک اعتراض است که پسران يعقوب باو بگويند بعد از آني که يوسف هلاک شده و گرگ او را از بين برده ديگر محال است بتو برگردد و ديدار بقيامت افتاده.
لذا جواب از اينکه اعتراض ميدهد که أَعلَم‌ُ مِن‌َ اللّه‌ِ و من ميدانم بتوسط وحي الهي نه باخبار خارجي که يوسف زنده است و هلاک نشده و خداوند قدرت
جلد 11 - صفحه 260
دارد که او را بمن برگرداند.
ما لا تَعلَمُون‌َ آنچه را که شما خبر نداريد و خيال ميکنيد که يوسف هلاک شده غاية الامر من اجازه ندارم که نزد کسي اظهار کنم و لذا بواسطه اينکه علمي که داشت يعقوب بوحي الهي فرمود بفرزندان خود