تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا تَاللَّهِ إِنَّکَ لَفِي ضَلالِکَ الْقَدِيمِ (95)
جلد 6 - صفحه 292
قالُوا تَاللَّهِ: گفتند حاضران از راه شفقت و ترحم. إِنَّکَ لَفِي ضَلالِکَ الْقَدِيمِ: بدرستى که تو هرآينه در آن محنت قديم هستى، يا تو در همان خروج از راه صواب سابقه هستى در محبت يوسف. و اعتقادشان چنان بود که يوسف به گمان يعقوب سالهاست مرده، اين سخن بدون بصيرت گويد. و قصدشان از ضلالت، گمراهى در دين نبوده، بلکه مراد مبالغه در محبت يوسف و آرزوى فاسده به عود بعد از موت بود.