تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا کُنَّا خاطِئِينَ (97)
فرزندان چون خود را مقصر ديدند، در مقام عذرخواهى برآمده:
قالُوا يا أَبانَا: گفتند با حالت تضرع و زارى اى پدر ما. اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا: طلب آمرزش کن از درگاه الهى گناه ما را. إِنَّا کُنَّا خاطِئِينَ:
بدرستى که باشيم ما خطاکنندگان در آنچه بجا آورديم.