تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْکَ وَ ما کُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ يَمْکُرُونَ (102) ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ‌: اين قصه يوسف و برادران بعض اخبار غيب است. نُوحِيهِ إِلَيْکَ‌: وحى فرموديم بسوى تو اى پيغمبر مکرم بتوسط جبرئيل تا خبر دهى قوم را به آن و برهانى باشد بر اثبات نبوت تو و معجزه داله بر صدق ادعاى تو وَ ما کُنْتَ لَدَيْهِمْ‌: و نبودى تو اى پيغمبر نزد اولاد يعقوب. إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ‌: وقتى که اجماع نمودند بر رأى خود و عزم و جزم نمودند در انداختن يوسف را به چاه. وَ هُمْ يَمْکُرُونَ‌: و ايشان مکر و حيله نمودند به يوسف در امر يوسف تا آنکه او را در چاه انداختند. تنبيه: آيه شريفه مشعر است به آنکه شرح اين واقعه اخبار از غيب، پس معجزه باشد بر نبوت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بدين تقرير: به اتفاق اهل سير، پيغمبر مطالعه کتبى ننموده و تلمذ نزد استادى نکرده و در دار العلمى زيست نيافته، بلکه در شهرى که تمام اهلش امّى بزرگ شده، پس اتيان آن حضرت به اين قصه طويله بدون هيچ تحريف و غلطى و مطالعه و تعلمى و حاضر بودن در آن واقعه و آگهى به آن حادثه، هر آينه علائم قاطعى است به حکم عقل به آنکه ممکن نباشد چنين اخبارى از مثل چنين کسى مگر به طريق وحى و الهام و نزول از جانب ملک علّام؛ و عاقل منصف را از تصديق اين مطلب گريزى نيست.