اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ذلِک‌َ مِن أَنباءِ الغَيب‌ِ نُوحِيه‌ِ إِلَيک‌َ وَ ما کُنت‌َ لَدَيهِم إِذ أَجمَعُوا أَمرَهُم وَ هُم يَمکُرُون‌َ (102)
اينکه شرح قضايا و قصص يوسف يک قسمت از خبرهاي غيبي است که ما وحي فرستاديم بسوي تو و نبودي تو نزد آنها آن موقعي که اجماع و اتفاق کردند بر کار خود که يوسف را در چاه اندازند و آنها بچه نحو مکر و حيله بکار بردند که او را از يعقوب ربودند و کردند آنچه کردند.
ذلِک‌َ مِن أَنباءِ الغَيب‌ِ غيب اموري است که از علم بشر بيرون است چه راجع بامور گذشته مثل قضاياي انبياء: آدم بچه نحو خلق شد و سجود ملائکه
جلد 11 - صفحه 284
و از بهشت خارج شدن، نوح چه اندازه دعوت کرد و قومش هلاک شدند، هود و صالح و ابراهيم و لوط و شعيب و موسي و عيسي کيفيت ولادتش و قوم آنها، عاد و ثمود و فرعون و غير آنها.
و چه نسبت بحال مثل کرات علويه و اسرار مخفيه و عرش و کرسي و سماوات و بهشت و جهنم و آنچه خداوند در آنها خلق فرموده از ملائکه و حور العين و غير اينها از عالم آينده و قضايايي که بعد از پيغمبر در امت و در عالم اتفاق مي‌افتد و دوره غيبت و زمان رجعت و عالم برزخ و قيامت که تمام اينها خبرهايي است که احدي جز ذات پروردگار اطلاع ندارد.
نُوحِيه‌ِ إِلَيک‌َ که دليل بر نبوت و رسالت تو باشد و معجزه و حجت بر صدق دعواي تو که از جانب حق بتو وحي رسيده.
وَ ما کُنت‌َ لَدَيهِم و الّا تو نبودي نزد اولاد يعقوب و مشاهده نکرده بودي که بگويند مشرکين که آنجا بودي و ديدي و خبر ميدهي از راه وحي نيست إِذ أَجمَعُوا أَمرَهُم که گفتند اقتُلُوا يُوسُف‌َ أَوِ اطرَحُوه‌ُ أَرضاً يَخل‌ُ لَکُم وَجه‌ُ أَبِيکُم الي آخر الآيات.
وَ هُم يَمکُرُون‌َ که بحضرت يعقوب گفتند ما لَک‌َ لا تَأمَنّا عَلي يُوسُف‌َ الي آخر الآيات که شرح آنها مفصلا گذشت.