تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِکْرٌ لِلْعالَمِينَ (104) وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ: و تو اى پيغمبر از ايشان مزدى نمى‌خواهى بر اداى رسالت تا ايشان را صارف بود از اجانب دعوت و بهانه‌اى باشد بر عدم متابعت و متمرد شوند به سبب ثقالت و غرامت، پس عذر ايشان منقطع و عقوبت بر آنان متحتّم است. إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِينَ‌: نيست قرآن مگر موعظه و جلد 6 - صفحه 306 عبرت و يادآورى براى عالميان، و تا جهان باقى است اين قرآن ذکر باشد براى جهانيان و نسخى براى احکام آن نخواهد بود تا انقراض عالم، و تو هم اى پيغمبر منذر اين جماعت خاصه نيستى بلکه نذير باشى نسبت به هر عصرى تا انتهاى زمان. در عيون اخبار از حضرت رضا عليه السّلام مروى است در وصف قرآن فرمايد: هو حبل اللّه المتين و عروته الوثقى و طريقته المثلى المؤدّى الى الجنّة و المنجى من النّار لا يخلق من الازمنة و لا يغثّ على الالسنة، لأنّه لم يجعل لزمان دون زمان بل جعل دليل البرهان و حجّة على کلّ انسان لا ياتيه الباطل من بين يديه و لا من خلفه تنزيل من حکيم حميد. «1» قرآن ريسمان محکم و دست‌آويز مستحکم الهى است؛ يعنى چنانچه ريسمان و دست آويز سبب نجات از چاه و رسيدن به راه است، همچنين تمسک به قرآن موجب خلاصى از چاه ضلالت و وصول به طريق هدايت است. قرآن مشتمل است شريعت سبحانى را که افضل جميع شرايع است. قرآن مى‌کشاند تابعانش را به بهشت و مى‌رهاند از آتش. کهنه نمى‌شود از مرور زمان و کثرت تلاوت دوران، زيرا مخصوص به زمانى نيست، بلکه براى همه وقت دليل و برهان و حجت بر تمام افراد انسان است. هيچ جهت باطلى به آن راه نيابد، و در اخبار گذشته و آينده آن دروغ نباشد، بلکه تمام صادق و با واقع مطابق است.