اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
هُوَ الَّذِي يُرِيکُم‌ُ البَرق‌َ خَوفاً وَ طَمَعاً وَ يُنشِئ‌ُ السَّحاب‌َ الثِّقال‌َ «12»
او است خداوندي که بشما ارائه ميدهد برق را هم موجب خوف ميشود و هم مورث طمع و انشاء ميفرمايد ابر را با ثقالت و سنگيني.
هُوَ الَّذِي يُرِيکُم‌ُ البَرق‌َ برق ظاهر ميشود از شکاف ابرها خَوفاً وَ طَمَعاً بعضي گفتند خوف صاعقه که بسا يک قسمت را برق ميزند و ميسوزاند و طمع نزول غيث و باران بعضي گفتند خوف از نزول باران براي مسافر که سدّ طريق ميشود و طمع براي کشت و زرع و تلطيف هوا و جريان انهار و زيادتي آب چاهها
جلد 11 - صفحه 316
و چشمه‌ها، بعضي گفتند خوف از شدت باران و خرابي عمارات و طغيان سيل و طمع براي رشد اشجار و زرع و رياحين و امثال اينها.
ما مي‌گوييم تمام اينکه برقها و ابرها و بارانها و برفها هم منافع زيادي دارد و هم مضاري دارد حتي مثل برودت هوي و شدّت سرما نسبت ببلاد و قري حتي نسبت بمنازل و نسبت باشخاص مختلف ميشود هم موجب خوف است و هم موجب طمع وَ يُنشِئ‌ُ السَّحاب‌َ الثِّقال‌َ ابرها بسا رقيق است يا باران نميدهد و در هوي از هم ميپاشد و بسا تيره و محکم است که ميبارد. سحاب جمع سحابة است و ثقال جمع ثقيل و اينکه جمله عطف بيريکم است مدخول هو الذي.