اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِين‌َ آتَيناهُم‌ُ الکِتاب‌َ يَفرَحُون‌َ بِما أُنزِل‌َ إِلَيک‌َ وَ مِن‌َ الأَحزاب‌ِ مَن يُنکِرُ بَعضَه‌ُ قُل إِنَّما أُمِرت‌ُ أَن أَعبُدَ اللّه‌َ وَ لا أُشرِک‌َ بِه‌ِ إِلَيه‌ِ أَدعُوا وَ إِلَيه‌ِ مَآب‌ِ (36)
و کساني که داديم آنها را کتاب خوشنود و فرحناک شدند بآنچه نازل شده بسوي تو و بعض احزاب کساني هستند که انکار ميکنند بعض ما انزل را بگو جز اينکه نيست که من مأمور شده‌ام اينکه بپرستم و عبادت کنم خداوند متعال را و شريک قرار ندهم و شرک نياورم باو بسوي او است دعوت من و بسوي او است بازگشت من.
در اينکه آيه شريفه پس از صرف نظر از کلمات مفسرين مي‌گوييم وَ الَّذِين‌َ آتَيناهُم‌ُ الکِتاب‌َ که يهود و نصاري باشند که تورية و زبور و انجيل بر آنها
جلد 11 - صفحه 346
نازل شده و بشاراتي که در آنها بوجود مبارک شما داده شده و انتظار مقدم شما را داشتند و بشما ايمان آوردند يَفرَحُون‌َ بِما أُنزِل‌َ إِلَيک‌َ از قرآن مجيد و دستورات ديني و فرامين الهي چون در قرآن تصديق انبياء سلف را مخصوصا موسي و عيسي را فرموده و معجزات آنها را بنحو اتم بيان کرده و ايمان بآنها را واجب فرموده و کتابها و صحف آنها را از جانب خدا دانسته بسيار فرحناک و خوشنود شدند.
اما آنهايي که عناد و عصبيت و کبر و نخوت و شرک و کفر ورزيدند وَ مِن‌َ الأَحزاب‌ِ يعني بعض احزاب از مشرکين و يهود و نصاري که بکفر خود باقي ماندند مَن يُنکِرُ بَعضَه‌ُ زيرا در قرآن کفريات آنها را و مزخرفاتي که در اينکه تورات رائج آنها بوده و فسادهايي که روي زمين کردند از قتل انبياء و شرک بخدا و افتراء بخداوند متعال و اعمال زشت آنها و بدعتهاي آنها در دين اينها را انکار کردند و گفتند کذب است و چنين نبوده.
قُل إِنَّما أُمِرت‌ُ أَن أَعبُدَ اللّه‌َ بآنها بفرما فقط من مأمور هستم اينکه پرستش کنم خداوند را وَ لا أُشرِک‌َ بِه‌ِ نه آدم را پسر خدا ميدانم و نه عزير را و نه عيسي را و نه سائر افراد بشر را و نه گوساله را و نه ساير آلهه شما را پرستش کنم و نه ملائکه را دختران خدا ميدانم.
إِلَيه‌ِ أَدعُوا فقط دعوت بتوحيد ميکنم وَ إِلَيه‌ِ مَآب‌ِ بازگشت من بسوي او است توجه باو نظر باو توکّل باو ميگويم «إِنّا لِلّه‌ِ وَ إِنّا إِلَيه‌ِ راجِعُون‌َ»