تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنْ ما نُرِيَنَّکَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّکَ فَإِنَّما عَلَيْکَ الْبَلاغُ وَ عَلَيْنَا الْحِسابُ (40)
«1» تفسير منهج الصادقين ج 5 ص 117 و 118.
جلد 6 - صفحه 403
بعد از آن تهديد کفار فرمايد:
وَ إِنْ ما نُرِيَنَّکَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ: و اگر بنمائيم تو را بر سبيل مصلحت برخى از آنچه وعده داديم کفار را از عذاب مانند کشتن و اسيرى و تنگى. أَوْ نَتَوَفَّيَنَّکَ: يا بميرانيم تو را پيش از آن بر وفق حکمت، هر آينه تو را به آن کارى نيست. فَإِنَّما عَلَيْکَ الْبَلاغُ: پس جز اين نيست که بر تو رسانيدن پيغام و تبليغ احکام است فقط. وَ عَلَيْنَا الْحِسابُ: و بر ماست محاسبه کردار نيکان و بدان و مجازات و پاداش آنان. حاصل آنکه مجازات همه بر ماست نه بر تو، پس اعراض مکن از تبليغ، و استعجال عذاب ايشان منما، که ما البته ايشان را به جزا و سزا خواهيم رسانيد؛ يا در زمان تو يا بعد از تو.
تنبيه: آيه شريفه دليل است بر آنکه اسلام بر ساير اديان غالب شود و رسوم شرک در ايام آن حضرت يا بعد از آن سرور باطل و منهدم گردد، و اين مخبر بر وفق مخبر واقع شد.