تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ إِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَکانَ زَوْجٍ وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً أَ تَأْخُذُونَهُ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً «20»
ترجمه
و اگر خواستيد بدل نمائيد زنى را بجاى زنى و داده باشيد يکى از آنان را مال بسيار پس نگيريد از آن چيزى را آيا ميگيريد آنرا به بهتان زدن و گناه آشکار.
تفسير
در مجمع از صادقين عليهما السلام نقل نموده که قنطار يک پوست گاو پر از طلا است و گفته شده است که معمول بود وقتى مردمى خواست زن خود را طلاق بدهد و زن تازه بگيرد بزن قديم خود تهمت مى‌بست براى آنکه او مجبور شود چيزى
جلد 2 صفحه 36
از مهر خود واگذار کند و طلاق بگيرد و آنمرد آنمال را صرف در اختيار عيال جديد کند و خداوند از اين عمل منع فرمود و استفهام براى انکار و توبيخ است.