تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ لا تَنْکِحُوا ما نَکَحَ آباؤُکُمْ مِنَ النِّساءِ إِلاَّ ما قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ کانَ فاحِشَةً وَ مَقْتاً وَ ساءَ سَبِيلاً «22» ترجمه‌ و نکاح مکنيد آن چه را نکاح کردند پدران شما از زنان مگر آنچه گذشت همانا آن باشد کار زشت و مبغوض و بد راهى است. تفسير استثناء از لوازم کلام است گويا فرموده نکاح زن پدر موجب عقاب است مگر آن نکاحيکه در زمان جاهليت شده است که خداوند از آن براى معذور بودن شما عفو فرمود ولى ادامه و احداث آن روا نيست چون نهى ظاهر در تحريم است و حرمت موجب عقاب پس کلام دلالت دارد بر ثبوت عقاب بالالتزام و استثناء بايد از مدلول کلام شود خواه مطابقى باشد خواه التزامى که لازم کلام است و عياشى از حضرت باقر (ع) روايت نموده که نکاح زن جدّ جائز نيست بمقتضاى اين آيه و گفته‌اند مراتب قبح سه است قبح عقلى و آن فاحشه است و قبح شرعى و آن مقت است و قبح عرفى و آن ساء جلد 2 صفحه 37 سبيل است و نيز گفته شده است که در عرب معمول بوده که زنان ذوى حقوق خود را ميگرفتند و اينرا نکاح مقت ميناميدند و اولاديرا که از اين نکاح پيدا ميشد مقتى ميخواندند و بنظر حقير فاحشه اشاره بقبح عقلى و عرفى اين عمل است و مقت اشاره بمبغوضيت آن نزد خداوند و ساء سبيل اشاره بمفسده کامنه در آن و اللّه اعلم.