کفّار معصيتکار، پيش از اقامه شهود، منکر گناه وفساد خود مىشوند و در پى راه فرارند و مىگويند: «وَ اللَّهِ رَبِّنا ما کُنَّا مُشْرِکِينَ» «1» به خدا سوگند ما مشرک نبوديم. ولى وقتى گواهان حقايق را گفتند، ديگر جايى براى کتمان نيست.
در آيات قرآن، آرزوهاى حسرتبار گناهکاران به اين گونه مطرح است:
کاش خاک بودم. کاش در خاک محو بودم. کاش با فلانى دوست نمىشدم. کاش در دنيا اهل تعقّل و فکر بودم. کاش با همان مرگ، فانى شده بودم ...