تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ کَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَکْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً (42) ترجمه‌ آنروز دوست مى‌دارند آنانکه کافر شدند و نافرمانى کردند پيغمبر را که کاش هموار کرده شود بر آنها زمين و کتمان نمى‌کنند از خدا خبرى را. تفسير در مقام شدت انفعال و شرمسارى شخص آرزو مى‌کند کاش بزمين فرو ميرفت و باين بليّه گرفتار نميشد و اينحال کفار و منافقين و عصاة است در روز قيامت که مهر بر دهان آنها نهاده شود و دست و پا و پوست آنها شهادت دهند بر اعمال آنها و ديگر جاى کتمان براى آنها باقى نماند چنانچه از امير المؤمنين (ع) نقل شده است و قمى فرموده اينحال معاندين با امير المؤمنين (ع) است که آرزو مى‌کنند کاش آنروز که جمع شدند براى بردن حق آنحضرت بزمين فرو ميرفتند و کتمان حديث غدير و ساير نصوص پيغمبر (ص) را بر ولايت آنحضرت نمى‌نمودند.