تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أُولئِکَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً (52) أُولئِکَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ‌: آن گروه معاند و متعصب کسانيند که به خوارى تمام، دور گردانيده است خداوند ايشان را از رحمت واسعه خود، به سبب سوء اختيار آنها. وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ‌: و هر که را براند و دور سازد خداى تعالى از رحمت خود، فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً: پس هرگز نيابى براى او ناصر و ياورى که دفع عذاب از او کند و زبان به شفاعت او گشايد و يا در دنيا و آخرت به او نفع رساند. تنبيه: آيه شريفه اطلاقش به عموم لفظ است. پس شامل باشد به هر که باعث اغوا و اضلال و طغيان کسى يا جمعى گردد، او طاغوت آن جماعت و ملعون الهى است. اينکه همه انبياء و اولياء، زاهد، و مردم را امر به ترک دنيا مى‌نمودند، به همين جهت بود که موجب طغيان بنده گردد، چنانچه فرموده: إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى‌ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى‌.