اين آيه، هم اصل معاد را مطرح مىکند، «إِلَيْهِ مَرْجِعُکُمْ» هم امکانش را، «يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ» و هم هدف از معاد را که کيفر و پاداش است. «لِيَجْزِيَ»
احتمال دارد مراد از «بِالْقِسْطِ» اين باشد که اهل ايمان به خاطر قسط وعدالتى که دارند، پاداش مىبينند. «1» البتّه فضل الهى منافاتى با قسط ندارد، چنانکه در آيات ديگر، به پاداشهاى افزون الهى اشاره شده است از جمله: «لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى وَ زِيادَةٌ» «2» و «لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ» «3»