پیام‌های تفسیر نور

1- انسان، طبيعتاً عجول است. «اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ» «1» 2- اگر خداوند در دنيا، بدکاران را کيفر فورى مى‌داد، کسى باقى نمى‌ماند و نسل بشر منقرض مى‌شد. لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ‌ ... لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ‌ 3- يکى از سنّت‌هاى الهى، «استدراج» در عذاب و مهلت‌دادن به ظالمان است. فَنَذَرُ الَّذِينَ‌ ... 4- هلاک نشدن کفّار، نشانه‌ى حقّانيّت آنان نيست. «فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا» 5- آنان که از خدا بريده و سرگرم خود شده‌اند، هدف معيّنى ندارند و حيرانند. «فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ» «1». در آيه‌ى ديگرى آمده است: «خُلِق الانسان من عجل» انبياء، 37. جلد 3 - صفحه 547 6- انکار و بى‌توجّهى به قيامت، موجب طغيان و رهاشدن به حال خود و محروم شدن از الطاف الهى است. «لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ»