تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ «20»
بعد، از تهکم و تعنت کفار اخبار مى‌فرمايد:
وَ يَقُولُونَ: و مى‌گويند مقترحين آيات، يعنى مشرکان مکه. لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ: چرا فرستاده نشد بر حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله. آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ:
معجزه از جانب پروردگار او، يعنى از آن معجزاتى که ما مى‌طلبيم از روان ساختن چشمه‌ها، و سقوط آسمان، يا اتيان به ملائکه براى شهادت بر صدق دعوى، يا رفتن به آسمان و فرود آمدن کتابى براى ما که بخوانيم آن را و مصدق تو باشد و ساير آيات مقترحه. حاصل اتيان آيات و معجزاتى که مضطر و ملجأ شوند خلق به معرفت الهى و تصديق حضرت رسالت پناهى صلّى اللّه عليه و آله.
فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ: پس بگو اى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در جواب ايشان که غيب مر خداى را است، يعنى مختص است به علم او سبحانه، پس شايد که علم الهى تعلق گرفته به آنکه انزال آيات مقترحه از جمله مفسده است که صارفست از انزال آن، يعنى چون علم به مصالح بندگان از اظهار آيات و ابراز آن، مخصوص است به او، بنابراين شما را نرسد که اقتراح آيات کنيد؛ چه اگر صلاح شما در آن مى‌بود هر آينه انزال آن مى‌فرمود، و چون نازل نفرمايد، معلوم
ج5، ص 286
مى‌شود که علم سبحانى به عدم صلاح آن، پس اقتراح شما غير معقول باشد.
فَانْتَظِرُوا: پس انتظار بريد نزول مقترحات را. إِنِّي مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ:
بدرستى که من نيز با شما از منتظرانم تا ببينم که خدا با شما چه خواهد کرد به جهت جحود شما آيات معظمه را، و طلب آيات مقترحه را بر وجه تمادى در انکار و عناد؛ يا انتظار بريد عقاب الهى را به قهر و قتل در دنيا و عذاب آتش جهنم را در عقبى، و من هم منتظرم که حق تعالى انجاز وعده فرمايد در غلبه و نصرت من بر شما؛ و يا منتظر اذلال کفار باشيد و منهم منتظرم اعزاز مؤمنان را.