تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَکُوا مَکانَکُمْ أَنْتُمْ وَ شُرَکاؤُکُمْ فَزَيَّلْنا بَيْنَهُمْ وَ قالَ شُرَکاؤُهُمْ ما کُنْتُمْ إِيَّانا تَعْبُدُونَ «28» فَکَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنَنا وَ بَيْنَکُمْ إِنْ کُنَّا عَنْ عِبادَتِکُمْ لَغافِلِينَ «29» هُنالِکَ تَبْلُوا کُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ (30) ترجمه‌ و روز که محشور ميسازيم آنانرا همگى پس ميگوئيم به آنانکه شرک آوردند بمانيد در جايتان شما و شريکانتان پس جدائى افکنيم ميان آنها و گويند شريکانشان نبوديد شما که ما را بپرستيد پس کافى است خدا گواه ميان ما و ميان شما که بوديم ما از پرستش شما بيخبران‌ آنجا بيازمايد هر کسى آنچه را پيش فرستاده و باز گردانيده شوند بسوى خدا صاحب اختيارشان براستى و ناپديد شود از آنها آنچه بودند که افترا مى‌بستند. تفسير خداوند در روز حشر اهل ايمان و کفر را جمع ميفرمايد در پيشگاه خود پس خطاب ميفرمايد بکفار بمانيد در جاى خودتان شما و آنانکه شريک قرار داده بوديد آنها را براى خدا تا حکم شود در باره شما پس خداوند جدائى و تفرقه مى‌اندازد ميان آنها و بتهاشان و بنطق ميآورد بتها را و ميگويند بآنها شما پرستش نميکرديد ما را بلکه پرستش ميکرديد هواهاى نفس خودتان را و اطاعت مينموديد از شياطين جنى و انسى خدا ميداند و شاهد است ميان ما و شما و کافى است شهادت او که ما شعور نداشتيم و ادراک نميکرديم عبادت شما را چه رسد بآنکه راضى بعبادت شما باشيم از براى خودمان و قمّى ره فرموده خداوند آتشى ميفرستد که اهل ايمان را از اهل کفر جدا ميکند و بنابراين ضمير در بينهم راجع باهل حشر است و بنابر بيان اوّل راجع باهل شرک و بتان آنها است و کلمه ان مخفّفه از مثقّله است و در آنروز هر کس آزمايش ميکند عمل خود را و مى‌يابد که چه عمل مضرّ بوده و چه عمل نافع و بعضى تتلو بتاء قرائت نموده‌اند يعنى ميخواند و ميداند هر کس جزاى عمل سابق خود را و باز گشت مينمايند تمام خلق بخدا که صاحب اختيار جلد 3 صفحه 17 حقيقى خودشان است و امر و نهى او. و نابود و باطل و گم ميشوند از دست کفّار معبودهاشان که بوسيله آنها ادّعاء دروغ مينمودند که اينان شرکاء حقّ و شفعاء خلقند در دنيا و آخرت.