تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ما يَتَّبِعُ أَکْثَرُهُمْ إِلاَّ ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ (36) وَ ما يَتَّبِعُ أَکْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا: و پيروى نمى‌کنند بيشتر اين کفار در معتقدات خود، مگر گمانى را که مستند است به خيالات فاسده و آراء کاسده از تقليد رؤسا و پدران خود. إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً: بدرستى که گمان، بى‌نياز نکند و فايده ندهد کسى را از اعتقاد حق صحيح چيزى را، زيرا معتقدات حقه و اصول دينيه بايد از روى يقين و علم و معرفت صحيح باشد، و ظن در مرحله عقايد فايده ندارد، چه بسا مظنون خطا باشد. إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ‌: بتحقيق خداى تعالى دانا است به آنچه بجا مى‌آورند از عبادت غير ذات احديت الهى و متابعت معتقدات ظنى، و مجازات فرمايد ايشان را بر آن. ج5، ص 314 تنبيه- آيه شريفه تهديد و وعيد است مر کسانى را که در معتقدات اصول دين، به ظن اکتفا نموده، بدون اقامه برهان و دليلى بر آن، و آنچه معتبر و کافى باشد از عقايد نزد محققين دليل اعرابى است نه طريق فاريابى، و فطرت انسانى اصول ديانتى را حاکم خواهد بود.