اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ مِنهُم مَن يَنظُرُ إِلَيک‌َ أَ فَأَنت‌َ تَهدِي العُمي‌َ وَ لَو کانُوا لا يُبصِرُون‌َ (43)
و بعض آنها ميآيند و مشاهده ميکنند معجزات صادره از تو را و اخلاق و صفات و رفتار و کردار تو را مي‌بينند و لکن از آن عناد و عصبيت و تقليد آباء چشم قلب آنها کور است پس آيا تو ميتواني کور را هدايت کني و لو چشم بصيرت ندارند اينکه آيه شريفه مثل آيه قبل است او در موضوع سمع و استماع بود اينکه
جلد 9 - صفحه 392
آيه در موضوع نظر و بصيرت است و براي توضيح کلام مثلي بزنيم و آن اينست که منشأ اينکه انسان مشاهده نميکند اجسام و الوان و اشکال را چند چيز است کوري، بسته شدن چشم، آب آوردن، خواب، در تاريکي و ظلمات رفتن، چشم را هم گذاردن، همين نحو است چشم قلب و اينکه کفار تمام اينکه اسباب يا اکثر آنها را راجع بچشم عقل دارند چشم بصيرت که علم است ندارند جهل چشم قلب را کور ميکند، شهوات و هواپرستي درب چشم قلب را مي‌بندد، عناد و عصبيت مرض چشم قلب است آب آورده، غفلت خواب است که فرمود
(النّاس نيام فاذا ماتوا انتبهوا)
کفر و شرک ظلمات است نور ايمان را مشاهده نميکند.
لذا ميفرمايد وَ مِنهُم مَن يَنظُرُ إِلَيک‌َ بچشم سر ميآيند و مشاهده کمالات و اخلاق و افعال تو را ميکنند لکن چشم قلب آنها باين عيوب مبتلا است کور هستند و قابل هدايت نيستند.
أَ فَأَنت‌َ تَهدِي العُمي‌َ کانه ميفرمايد از تحت قدرت بشر حتي مثل رسول اکرم صلّي اللّه عليه و آله و سلّم خارج است که بتوانند کور باطن را هدايت و راهنمايي کنند و لو کور ظاهر را ميشود دست او را بگيرند و براه حق رهسپار کنند.
وَ لَو کانُوا لا يُبصِرُون‌َ کور را نميشود بصير کرد مگر از راه معجزه که فعل الهي است مثل حضرت عيسي عليه السّلام که فرمود وَ أُبرِئ‌ُ الأَکمَه‌َ وَ الأَبرَص‌َ وَ أُحي‌ِ المَوتي بِإِذن‌ِ اللّه‌ِ آل عمران آيه 43 وَ تُبرِئ‌ُ الأَکمَه‌َ وَ الأَبرَص‌َ بِإِذنِي مائده آيه