اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لِکُل‌ِّ أُمَّةٍ رَسُول‌ٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُم قُضِي‌َ بَينَهُم بِالقِسطِ وَ هُم لا يُظلَمُون‌َ (47)
و از براي هر امّتي خداوند رسولي فرستاده پس بعد از آمدن رسول آنها و تبليغ رسالت و اتمام حجت حکم ميشود بين آنها بعدل کساني که پذيرفتند بسعادت نائل ميشوند و کساني که اعراض کردند بعقوبات و شقاوت گرفتار و ابدا بآنها ظلم نميشود هر کس بحق خود ميرسد.
وَ لِکُل‌ِّ أُمَّةٍ رَسُول‌ٌ انبياء بسيار بودند لکن بسياري از آنها مأمور بدعوت نبودند و جماعتي که مأمور بودند آنها هم دو دسته بودند اولو العزم که پنج نفر بودند نوح، ابراهيم، موسي، عيسي، محمّد علي نبيّنا و آله و عليهم السلام که هر کدام ناسخ سابق و داراي شرع جديد و بقيه مأمور بدعوت شريعت آنها بودند مثل هود، صالح، اسحق، اسماعيل، يعقوب، يونس، يوسف، لوط، شعيب، داود، سليمان، زکريّا، يحيي و غير اينها عليهم صلوات اللّه، و بسا در يک عصر بر هر طائفه و قبيله و شهر و قريه رسولاني بودند و حضرت آدم اگر چه شرع جديد داشت لکن چون ناسخ نبود اولو العزم نگفتند.
فَإِذا جاءَ رَسُولُهُم و تبليغ نمود و حجت را بر امّت خود تمام کرد قُضِي‌َ بَينَهُم بِالقِسطِ البته کساني که ايمان آوردند بسعادت دارين و فوز نشأتين و بهشت ابدي خداوند آنها را رستگار فرمود و کساني که ايمان نياوردند و تکذيب کردند ببليات دنيوي هلاک شدند و بعقوبات اخروي و عذاب ابدي گرفتار شدند و هيچکدام از اينکه دو دسته بآنها ظلم نشده مؤمنين از حق خود چيزي کاسته نميشود و کفار زائد بر استحقاق خود معذّب نميشوند خداوند بعدل و قسط بين آنها حکم ميفرمايد وَ هُم لا يُظلَمُون‌َ بلکه مؤمنين مورد تفضلات الهي واقع ميشوند و بسا اهل استحقاق عذاب مثل عصات مؤمنين مورد مغفرت و عفو واقع شوند.
398