تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُهُ بَياتاً أَوْ نَهاراً ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ (50) بعد از آن جواب دوم را فرمايد: قُلْ أَ رَأَيْتُمْ‌: بگو اى پيغمبر به عجله کنندگان در عذاب، آيا خبر داريد: إِنْ أَتاکُمْ عَذابُهُ‌: اگر بيايد عذاب خدا. بَياتاً أَوْ نَهاراً: به شب يا روز. ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ‌: چيست و چه چيز است آن عذابى که عجله کنند از آن کافران و معاندان. استفهام به معنى تهويل و تقطيع است، چنانچه انسان به کسى که وارد امرى است که وخيم العاقبه باشد گويد: مى‌دانى چه به روزگار و به سر خود آوردى. و در آيه شريفه تقديم و تأخير است، يعنى: مى‌دانى چه آفت و چه عقوبتى است که ايشان مى‌خواهند به سرشان آيد از عذاب قهر الهى، اگر بيايد به شب يا به روز. تفسير برهان‌ «1»- على بن ابراهيم قمى‌ «2» به روايت ابى الجارود از حضرت باقر عليه السّلام در اين آيه شريفه: «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُهُ بَياتاً أَوْ نَهاراً ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ» فهذا عذاب ينزل فى اخر الزّمان على فسقة اهل القبلة و هم يجحدون نزول العذاب عليهم. حضرت باقر عليه السّلام در تأويل آيه فرمايد: اين عذابى است که نازل مى‌شود در آخر الزمان بر فساق اهل قبله، و حال آنکه ايشان منکرند نزول عذاب را بر آنها.