تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ ثُمَّ إِذا ما وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ آلْآنَ وَ قَدْ کُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ (51)
«1» تفسير برهان ج 2 ص 187.
«2» تفسير قمى ج 1 ص 312.
ج5، ص 334
بعد از آن بر سبيل ملامت و توبيخ فرمايد:
أَ ثُمَّ إِذا ما وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ: آيا پس چون واقع شود به شما عذاب موقت مقدر، ايمان مى‌آوريد به خداى تعالى يا به قرآن، يا به عذابى که منکر بوديد پس در آن وقت به شما گويند: آلْآنَ: حالا ايمان آورديد که عذاب را مشاهده نموديد و مضطر و ملجأ شديد. وَ قَدْ کُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ: و حال آنکه بتحقيق پيش از اين استعجال مى‌کرديد به عذاب و استهزاء و تکذيب مى‌نموديد به نزول آن، و اين ايمان هيچ نفعى نخواهد داشت؛ زيرا وقت ديدن عذاب، ايمان، اجبارى؛ و سودى ندارد، بلکه بايد اختيارى باشد تا منتج نتيجه گردد، و آن قبل از نزول عذاب است. نزد بعضى معنى آنکه: زود است شما ايمان آوريد به خدا و پيغمبر و قرآن نزد وقوع عذاب، پس فايده ندهد آن ايمان شما را نظير آيه شريفه «آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ» «1»