تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ (72) فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ‌: پس اگر اعراض کنيد از حق و اتباع آن، و قبول نکنيد و تأمل و تدبر ننمائيد. فَما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ: پس سؤال نکنم شما را اجرى، يعنى بر اين دعوت که شما را نمايم، مزدى و مالى طمع ندارم. إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ‌: نيست اجر من بر کسى مگر بر خداى تعالى در قيام به امر رسالت. وَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ‌: و مأمور شدم تا از جمله مسلمانان باشم و متابعت شما را نکنم، خواه اينکه قبول کنيد يا امتناع نمائيد؛ يا مأمور به تسليم هستم به آنچه از شما در دعوت به من وارد آيد. تنبيه- آيه شريفه در مقام بيان غناى آن حضرت است از قوم، و اظهار آنکه مرا در اين دعوت غرض، نفع شما است نه منفعت خود، و اجر من هم بر خداى تعالى باشد. و وقتى انسان استغناى طبع و قطع طمع نمايد، کلام او در تأثير به قلوب اقوى خواهد بود، و اين دستورى است براى مبلغين اسلام که در مقام دعوت، غنى و بى‌نيازى به خرج داده، هيچ طمعى از مردم نداشته، و براى رضاى الهى اقدام به تبليغ احکام سبحانى نموده، ثواب و اجر خود را از فضل و رحمت غنى على الاطلاق خواستار باشند. ج5، ص 367