تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَالْيَوْمَ نُنَجِّيکَ بِبَدَنِکَ لِتَکُونَ لِمَنْ خَلْفَکَ آيَةً وَ إِنَّ کَثِيراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آياتِنا لَغافِلُونَ (92) فَالْيَوْمَ نُنَجِّيکَ بِبَدَنِکَ‌: پس امروز بيرون اندازيم به مکان بلندى از زمين، «1» ج 2 ص 195. ج5، ص 390 جسد تو را بدون روح، و اين به جهت آن بود چون خداوند تبارک و تعالى فرعون را غرق فرمود، بعض بنى اسرائيل منکر شدند گفتند: فرعون عظيم الشأن است که غرق شود، حق تعالى بدنش را بيرون انداخت تا ببينند و يقين کنند هلاک او را. نزد بعضى‌ «1» مراد به بدن زره و «با» به معنى «مع» باشد، يعنى تو را با زره‌ات بيرون اندازيم. لِتَکُونَ لِمَنْ خَلْفَکَ آيَةً: تا عبرت و آيتى باشد براى کسانى که بعد از تو آيند تا نگويند مثل مقالات تو و دعوى الوهيت ننمايند و سرکشى نکنند، و آيت بزرگى بود با اينکه با تمام قوم غرق شد، فقط جسد مرده فرعون با زره طلا يا آهن بر خلاف عادت به روى آب آمد، و حال آنکه جسم ثقيل مانع باشد، و بقيه به قعر دريا معذب گرديدند، و اهانت و فضاحت فرعون و فرعونيان بر عالم و عالميان آشکارا، و نام ننگين آنان بر صفحه روزگار باقى ماند. وَ إِنَّ کَثِيراً مِنَ النَّاسِ‌: و بدرستى بسيارى از مردمان. عَنْ آياتِنا لَغافِلُونَ‌: از آيات قدرت ما هر آينه بى‌خبرانند و غافل هستند، نه در آن فکر کنند و نه از آن عبرتى يابند.