تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا کَذلِکَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ (103) «1» تفسير عياشى ج 2 ص 138 حديث 50. ج5، ص 406 ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا: چون عذاب فرستاديم، هلاک نموديم کافران را، پس نجات داديم رسولان ما و کسانى را که ايمان آوردند از عذاب، يا از شرور و مکر اعداء. کَذلِکَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ‌: همچنين واجب است بر ما به طريق حکمت، نجات دهيم ايمان آورندگان را از عذاب آخرت، چنانچه نجات داديم ايشان را از عذاب دنيا. العياشىّ‌ «1» باسناده عن ابى عبد اللّه عليه السّلام قال: ما يمنعکم ان تشهدوا على من مات منکم على هذا الامر انّه من اهل الجنّة. انّ اللّه تعالى يقول‌ «کَذلِکَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ». حضرت صادق عليه السّلام به اصحاب مى‌فرمايد: چه مانع است شما را اينکه شهادت دهيد بر کسى که بميرد بر امر ولايت اينکه او اهل بهشت مى‌باشد، خداى تعالى فرمايد و همچنين نجات دهيم مؤمنين را از عذاب آخرت. تبصره- اگر چنانچه بعضى اوقات عذاب نازله به کفار در دنيا، شامل مؤمنين هم گردد، محققا بر وفق حکمت و عدل حضرت حکيم على الاطلاق و عادل حقيقى باشد، که يا تخفيف گناه آنان، يا مزيد ثواب و علو درجات، يا به سبب ترک امر به معروف و نهى از منکر، يا به شآمت معاشرت فساق و فجار و مماشات با آنان به نکال گرفتار شدند. «و اللّه العالم».