1- ديندارى، تصميم و همّت و عشق مىطلبد. «أَقِمْ وَجْهَکَ»
2- دين اسلام، آئينى بىانحراف است. «حَنِيفاً»
3- مسلمانِ راستين، پس از پذيرش اسلام به هيچ شرکى آلوده نمىشود و به طاغوتها نمىگرايد. «وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکِينَ»
4- عاقلان، يا براى سود کار مىکنند، يا براى رفع خطر ودفع ضرر. بتها نه نفعى دارند و نه قدرت دفع ضرر. پس شرک، نوعى حماقت است. لا تَدْعُ ... ما لا يَنْفَعُکَ وَ لا يَضُرُّکَ
5- شرک، ظلم و مشرک، ظالم است. «فَإِنَّکَ إِذاً مِنَ الظَّالِمِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 630