1- خير و شرّ تنها به دست خداست. «إِنْ يَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُرٍّ، يُرِدْکَ بِخَيْرٍ»
2- هر تلخى و ضررى شرّ نيست، گاهى حوادث تلخ براى بيدارى فطرت يا آزمودن انسان است. «بِضُرٍّ» و نه «بَشِّرِ»
3- مقصود خدا، خير رساندن است. از اين رو در مورد خير، «يُرِدْکَ» و اراده به کار رفته و در ضرر، تعبير «يَمْسَسْکَ» آمده است. «4»
4- خيرى که به انسان مىرسد، فضل الهى است، نه استحقاق انسان. «لِفَضْلِهِ»
5- خواست خدا، بر اساس حکمت است و مشيّتهاى او در کنار حکيم بودن او
«1». تفسير روحالمعانى.
«2». رعد، 11.
«3». در دعاى کميل نيز مىخوانيم: «اللّهم اغفر لى الذنوب الّتى تغيّر النعم»
«4». تفسير روحالمعانى.
جلد 3 - صفحه 631
معنى مىشود. «يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ»