تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ اتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْکَ وَ اصْبِرْ حَتَّى يَحْکُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاکِمِينَ (109)
وَ اتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْکَ: و متابعت کن آن چيزى را که وحى شده به سوى تو و از آن تعدى منما. وَ اصْبِرْ: و صبر نما بر اذيت و تکذيب کافرين و معاندين.
حَتَّى يَحْکُمَ اللَّهُ: تا آنکه حکم فرمايد خداى تعالى بين تو و ايشان به اظهار دين خود و اعلاء امر خود. وَ هُوَ خَيْرُ الْحاکِمِينَ: و ذات سبحانى بهترين حکم کنندگان است، زيرا حکم نفرمايد مگر به عدل و داد و حق و صواب. آيه شريفه خطاب به پيغمبر و مراد امت باشند که در هر عصرى بر آنها لازم است متابعت وحى سبحانى و قرآن الهى، و در شدائد و ناملايمات و آزار و مشقات روزگار غدار، صبر و شکيبائى پيشه نموده، شهامت و جوانمردى را در مقابل
ج5، ص 414
معاندان به عرصه ظهور آورند تا حکم احکم الحاکمين به معرض شهود آيد.
ايقاظ- رؤياى عجيب در مسافرت غريب: مناسب چنان آمد که شمه‌اى از گزارشات مسافر غريبى آواره و از راحتى فرسوده به ميان‌ايد که تأمل و تدبر در حقيقت خوابش عبرت معبران را بيفزايد. شبى در مسافر خانه‌اى به عالم رؤيا مشاهده نمودم وارد شهرى شدم، روز بروز غم و غصه افزوده مى‌شد، رهنما را پرسيدم: چه شده که افسردگى براى من حاصل شده؟ گفت: مگر غافلى، اگر خوابى بيدار شو، و اگر بيدارى هشيار شو؛ ايام عاشوراى حضرت حسينى عليه السّلام است ذرات عالم افسرده، ساکنان ملأ اعلى غمزده:
در بارگاه قدس که جاى ملال نيست
سرهاى قدسيان همه بر زانوى غم است
گر خوانمش قيامت دنيا بعيد نيست
اين رستخيز عام که نامش محرم است
رهنما را گفتم: چه بايد کرد؟ مرا ارشاد به مجلس سوگوارى نمود. به محلى وارد شدم، به آستانه درب، شخصى سلام و تهنيت مرا گفت: (اسعد اللّه ايّامکم). داخل منزل جمعى ماتم زده به مراسم تعزيت: (عظم اللّه اجورکم).
حيرت بر حيرتم افزوده و تعجبم زياده آمد اينکه مى‌بينم به بيدارى است يا رب يا به خواب گروهى بى‌خانمان مشغول نوحه‌سرائى، عده‌اى شادى‌کنان به لهو و لعب و عياشى، يا للعجب، مرا با خارجيان چه کار؟ مگر شراره آل مروان پيدا، يا آتش ظلم آل سفيان هويدا شده که ملت حقه در تحت فشار آمده؟ رفيقى مشفق مرا تسلى داده که غمگين مباش، خواب آشفته را مورد تأثير مدان، دنيا به خود روزها ديده که از شدت طوارى حوادثات عظيمه مانند شب تار گرديده، و حکم اعدام به واسطه تعليم سوره ملک علام صادر شده، اميد است اين شب بسر آيد، و صبح سعادت از مشرق اميد بدرآيد، و آفتاب برج امامت ظاهر شود، و فتن و محن به کلى از ميان بر طرف گردد، و حق و حقانيت عالم را فرا گيرد.
«وَ اتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْکَ وَ اصْبِرْ حَتَّى يَحْکُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاکِمِينَ» ختم شد سوره مبارکه يونس عليه السّلام به استعانت و ميامن خداوند منان و الحمد للّه فى کلّ آن و صلّى اللّه على محمّد و آله البررة الکرام.
8 محرّم الحرام 1356 هجرى