تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ (156) الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ: آنانکه هر گاه برسد ايشان را مصيبتى و بليتى و اذيتى و مکروهى، توطين و سکون نفس خود بر آن نهند و بردبارى کنند به جهت احتساب اجر و ثواب الهى. قالُوا إِنَّا لِلَّهِ‌: گويند بر وجه اعتراف به انقياد حکم قضا و تسليم و رضا بدرستى که ما مملوک و مخلوق او هستيم، اين اقرار است به عبوديت، پس هر چه از مولى به بنده رسد جز رضا و تسليم چاره‌اى نباشد. وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌: و بدرستى که ما بسوى مجازات سبحانى بازگشت کنندگانيم. اين اقرار است به معاد و قيامت که‌ «1» منهج الصادقين، جلد اوّل، صفحه 343. تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 296 روز جزاى اعمال است مؤمن و مطيع را ثواب، کافر و عاصى را به عدل عقاب خواهد بود. و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمايد: گفتن «انا لله» اقرار است از ما بر نفوس خود به ملکيت، و «انا اليه راجعون» اقرار است از ما بر نفوس به هلاک شدن. تبصره: ثواب کلمه استرجاع بسيار است. از جمله در کتاب خصال و عياشى از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده از حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چهار خصلت است هر که دارا باشد در نور اعظم الهى باشد: 1- شهادت به يگانگى خدا و شهادت به اينکه من رسول خدايم باشم. 2- هر که برسد او را مصيبتى گويد: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌. 3- هر که او را خيرى برسد بگويد: الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ*. 4- هر که او را گناهى صادر شود گويد: استغفر اللّه و اتوب اليه. «1» تتمه: در منهج- مردى از اصحاب که هميشه ملازم حضرت بود، پسرش فوت شد. بسيار گريه مى‌نمود، حضرت فرمود: اى فلان بهشت را هشت در، و جهنم را هفت در است، راضى نيستى به هر درى از بهشت که داخل شوى پسر خود را بينى، ايستاده گويد: اى پدر من بى‌تو داخل بهشت نشوم. آن مرد خوشحال شد. اصحاب عرض کردند: اين کرامت مخصوص به او است يا هر که مصيبت فرزند ديده باشد؟ حضرت فرمود: اين کرامت شامل همه اهل ايمان خواهد بود وقتى که صبر کنند. «2»