اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ سَآوِي إِلي جَبَل‌ٍ يَعصِمُنِي مِن‌َ الماءِ قال‌َ لا عاصِم‌َ اليَوم‌َ مِن أَمرِ اللّه‌ِ إِلاّ مَن رَحِم‌َ وَ حال‌َ بَينَهُمَا المَوج‌ُ فَکان‌َ مِن‌َ المُغرَقِين‌َ (43)
پسر نوح در جواب پدرش گفت زود باشد پناه ميبرم بکوه ديگر محفوظ ميشوم از غرق فرمود امروز کسي محفوظ نميماند از اراده خدا مگر کساني که مورد رحمت او واقع شوند يک مرتبه موجي بر خواست و بين پدر و پسر حائل شد و پسر از
جلد 11 - صفحه 56
غرق شده کان شد.
قال کنعان در جواب نوح سآوي سين استقبال و آوي پناه آوردن و جاگير شدن است چنانچه مأوي پناهگاه و منزل و جاي سکونت است الي جبل چون توهّم نميکرد که کوه هم زير آب ميرود و خوف از دخول کشتي داشت چون سکونت ندارد و روي آب تزلزل دارد.
يَعصِمُنِي مِن‌َ الماءِ و اينکه کمال جهالت و حماقت است زيرا بر فرض کوه زير آب نرود سپس بچه وسيله ميتوان از کوه بمنزل يا جاي تعيش رفت با اينکه مقابل دريا است بعلاوه سباع هم در يک همچه موقعي بکوه ميزنند آنجا يک نفر آدم را بيابند و گرسنه هستند با او چه ميکنند بعلاوه بادهاي سخت بخصوص بالاي کوه انسان را پرت ميکند در دريا.
قال‌َ لا عاصِم‌َ اليَوم‌َ مِن أَمرِ اللّه‌ِ اينکه آب آب رحمت نيست آب غضب است و بلاي الهي است و راه فرار براي کسي نيست إِلّا مَن رَحِم‌َ که فقط اهل کشتي باشند وَ حال‌َ بَينَهُمَا المَوج‌ُ کشتي روي آب افتاد و موج دريا کشتي را حرکت داد و بين اينکه دو حائل شد و کنعان را غرق نمود فَکان‌َ مِن‌َ المُغرَقِين‌َ خدمت امير المؤمنين عليه السّلام عرض کردند که افلاطون گفته (الحوادث سهام و الافلاک قصي و الانسان هدف و الرامي هو اللّه فاين المفرّ) حضرت فرمود
ففرّوا الي اللّه
الذاريات آيه 50.