تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) مِنْ دُونِهِ فَکِيدُونِي جَمِيعاً ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ (55) مِنْ دُونِهِ‌: از غير خداى تعالى. فَکِيدُونِي جَمِيعاً: پس کيد کنيد مرا بتمامه، يعنى همگى عابد و معبود مجتمع شويد بر کيد رسانيدن به من و اتفاق نمائيد بر هلاک و دفع من. ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ‌: پس مهلت ندهيد مرا بلکه هرچه خواهيد در قصد من فورا اقدام کنيد که من باک و انديشه ندارم و به حمايت و عصمت الهى از آزار و ايذاء شماها محفوظ مى‌باشم. تنبيه: اين آيه شريفه جواب است از مقاله ايشان به آنکه خدا را شاهد گرفت بر برائت او از الهه آنان و فراغت قلب او از اضرار ايشان به جهت تأکيد او، و امر فرمود ايشان را به شهادت براى استهانت به ايشان. و اين از جمله معجزه حضرت هود بود که يک نفرى در مواجهه عده کثيرى از جباران و ياغيان و طاغيان و ارباب شوکت و قدرت که به خون او تشنه بودند اين همه اصرار و مبالغه نمود که جمع شويد و اتفاق کنيد و بى‌مهلت در هلاک من کوشش نمائيد، و ايشان با وجود قوه و اقتدار و اختيار، از رسانيدن اندک ضررى به آن حضرت عاجز شدند. در ذيل روايت قطب راوندى است: جبرئيل هود را وعده داد که حق تعالى ترس از تو در ميان قوم بيفکند که بعد از اين قادر بر اذيت تو نباشند. هود نزد قوم آمد فرمود: از شما فساد بى‌حد در زمين ناشى شده. گفتند: اى هود ترک اين حرفها بکن و الا چنان تو را خواهيم نمود که اول مرتبه را فراموش کنى. هود فرمود: توبه کنيد و بازگشت به پروردگار خود نمائيد. قوم ترسى عظيم در خود جلد 6 - صفحه 88 مشاهده، چون به اجتماع قصد او نمودند به يک نعره تمام به رو در افتادند. «1»