تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا إِنَّ ثَمُودَ کَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْداً لِثَمُودَ (68)
کَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها: گوئيا هرگز نبودهاند در آن خانهها. در تفسير وسيط نقل نموده که خداى تعالى بدان صيحه هلاک نمود تمام قوم ثمود را در مشارق و مغارب و بيابان و کوهها مگر يک مرد، او را أبو دغال گفتندى. و از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله پرسيدند: أبو دغال کيست، فرمود: پدر قبيله ثقيف. أَلا إِنَّ ثَمُودَ کَفَرُوا رَبَّهُمْ: آگاه باشيد بدانيد بدرستى که قوم ثمود انکار کردند پروردگار خود را. أَلا بُعْداً لِثَمُودَ: بدانيد دورى از رحمت حق ثابت است براى قوم ثمود به سبب کفر و قبول نکردن ايمان را به سوء اختيار با ظهور آيات الهيه و بينات سبحانيّه. و در اين فرمايش تنبيه است بر آنکه عذاب آنها به استحقاق بود نه ظلم.