تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَتْ يا وَيْلَتى‌ أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً إِنَّ هذا لَشَيْ‌ءٌ عَجِيبٌ (72) «1» بحار الانوار ج 12 ص 5، و علل الشرايع ص 35، و تفسير عياشى ج 2 ص 153. «2» تفسير مجمع البيان ج 3 ص 180. جلد 6 - صفحه 104 قالَتْ يا وَيْلَتى‌ أَ أَلِدُ: گفت ساره بر سبيل تعجب اى عجبا! آيا من اولاد آورم. وَ أَنَا عَجُوزٌ: و من پيرزنم. محمد بن اسحق گفته: ساره را نود و دو سال بود. وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً: و اين شوهر من است در حالتى که پيرى است صد و بيست ساله يا صد و دوازده. إِنَّ هذا لَشَيْ‌ءٌ عَجِيبٌ‌: بدرستى که آن چيزى که مى‌گوئيد يا اين امر کارى سخت عجيب است. و استعجاب او بنابر عادت بود نه بر وجه قدرت، چه عادت قرار نگيرد بر حدوث ولد از پيرزن و پيرمردى.