اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ يا قَوم‌ِ أَ رَهطِي أَعَزُّ عَلَيکُم مِن‌َ اللّه‌ِ وَ اتَّخَذتُمُوه‌ُ وَراءَکُم ظِهرِيًّا إِن‌َّ رَبِّي بِما تَعمَلُون‌َ مُحِيطٌ (92)
فرمود اي قوم من آيا عشيره من نزد شما عزيزترند از خداوند عالم که او را گرفتيد يعني فرمايشات او را عقب سر خود انداختيد که اعتناء باو نکرديد و حال آنکه محققا پروردگار من بآنچه شما عمل ميکنيد احاطه دارد.
قال‌َ يا قَوم‌ِ أَ رَهطِي أَعَزُّ عَلَيکُم نظر به اينکه گفتند عشيره شعيب هم بمسلک قوم بودند و ايمان نياورده بودند و هم صاحب اسم و عنوان بودند و بر ساير عشائر مقدم بودند چون شعيب از اينکه فاميل بود ملاحظه ميکردند فرمود آيا اينها پيش شما عزيزترند من اللّه که تمام عزّت و شرف ذاتي او است و هر که هر چه عزت داشته باشد جعلي و اعتباري است و عرضي که خدا باو داده چنانچه ميفرمايد مَن کان‌َ يُرِيدُ العِزَّةَ فَلِلّه‌ِ العِزَّةُ جَمِيعاً فاطر آيه 11 و نيز ميفرمايد وَ لِلّه‌ِ العِزَّةُ وَ لِرَسُولِه‌ِ وَ لِلمُؤمِنِين‌َ منافقون آيه 8، پس اگر کسي عزّت خدايي داشته باشد مثل انبياء و رسل و مؤمنين آن عزّت است، و اما عشيره و فاميل و دولت و ثروت و حسب و نسب در صورتي که ايمان نباشد موجب ذلّت و خفّت است نه عزت و شرافت وَ اتَّخَذتُمُوه‌ُ وَراءَکُم ظِهرِيًّا ضمير راجع باللّه است يعني اعتناء باو نميکنيد چون رسول او را ميخواهيد رجم کنيد و برسالت او عمل نميکنيد و البته کسي که برسل الهي و اولياء او دشمني کند باو دشمني کرده
من احبکم فقد احب اللّه و من ابغضکم فقد ابغض اللّه
جامعه کبيره
الّذين من والاهم فقد وال اللّه و من عاداهم فقد عادي اللّه
جامعه صغيره.
إِن‌َّ رَبِّي بِما تَعمَلُون‌َ مُحِيطٌ نه اعمال شما بر او مستور است، نه شما از تحت قدرت او بيرونيد لِتَعلَمُوا أَن‌َّ اللّه‌َ عَلي کُل‌ِّ شَي‌ءٍ قَدِيرٌ وَ أَن‌َّ اللّه‌َ قَد أَحاطَ
جلد 11 - صفحه 113
بِکُل‌ِّ شَي‌ءٍ عِلماً طلاق آيه 12.