تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ (97)
إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ: به سوى فرعون و گروه اشراف از قوم او. فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ: پس پيروى کردند فرمان فرعون را در کافر شدن و ايمان نياوردن به موسى عليه السّلام. يا تابع طريقه فرعون شدند که منهمک بود در گمراهى و سرکشى و داعى به آنچه ظاهر الفساد بود به سبب فرط جهالت و عدم استبصار ايشان. وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ: و نبود کار فرعون راه راست نماينده، يا نبود صاحب رشد و صواب، بلکه غىّ محض و ضلال صريح بود. و امر ممکن است که قول يا فعل باشد: قول فرمان او، و فعل کارهائى است که او مىکرد و ايشان به او اقتدا مىنمودند و چون در دنيا قوم تابع فرعون شدند، لا جرم در آخرت هم تابع او باشند.