تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ «9»
يا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ: اى موسى بدرستى که شأن چنين است منم خداى غالب بر همه، حکم کننده براستى و درستى. چون موسى عليه السّلام نداى اول را شنيد، از آن متعجب شده با خود گفت: آيا اين نداکننده کيست؟ باز ندا آمد: اى موسى ندا کننده منم خداى غالب بر هر چيز و فاعل آن بر وجه حکمت و تدبير. اختصاص اين دو صفت به ذکر به جهت آنست که تا ممهّد آن چيزى باشد که ظاهر فرمايد بر دست موسى و انقلاب عصا به مار و غيره از آيات بينات.