اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا جاءَتهُم آياتُنا مُبصِرَةً قالُوا هذا سِحرٌ مُبِين‌ٌ «13»
پس چون آيات ما آمد آنها را و مشاهده کردند و اينکه آيات واضح و روشن و موجب بصيرت بود گفتند اينکه سحر واضح مبين است.
تمام کفار و مشرکين از زمان نوح و قبل از نوح و بعد از نوح الي زمان خاتم النبيين موقعي که مشاهده مي‌کردند معجزات انبياء را و مي‌ديدند از عهده آنها خارج است مثل آنها را بياورند و اگر تصديق آنها را بکنند آنها دعوت مي‌کنند آنها را که بوظائف ديني عمل کنند و اطاعت اوامر آنها را کنند و منتهي شوند از مناهي الهيه و اينکه بر خلاف هواهاي نفسانيه آنها است و عادات آنها ناچار در مقابل انبياء به اعذاري متلبس مي‌شدند معجزات را حمل به سحر مي‌کردند انبياء را ساحر و مجنون و مفتري مي‌گفتند و از ترس اينکه مبادا جمعي که بي غرض هستند به آنها بگروند و ايمان آورند در مقام اذيت آنها برمي‌آمدند يا آنها را مي‌کشتند يا اخراج بلد مي‌کردند يا حبس مي‌کردند يا سنگ‌سار مي‌کردند يا اذيت‌هاي ديگر و همين نحو معمول مخالفين بود از زمان امير المؤمنين تا زمان حضرت عسکري که با آنها چه معاملاتي کردند قتل و سم و حبس و ساير جهاتي ديگر و هم چنين در دوره غيبت الي زماننا هذا با علماء اعلام و با مؤمنين و مسلمين چه کردند و چه مي‌کنند و غافل از اينکه هر چه مي‌کنند به خود مي‌کنند و خداوند اينها را نصرت مي‌فرمايد: إِنّا لَنَنصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِين‌َ آمَنُوا فِي الحَياةِ الدُّنيا وَ يَوم‌َ يَقُوم‌ُ الأَشهادُ (مؤمن آيه 51).