اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَقَد آتَينا داوُدَ وَ سُلَيمانَ عِلماً وَ قالا الحَمدُ لِلّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلي کَثِيرٍ مِن عِبادِهِ المُؤمِنِينَ «15»
جلد 14 - صفحه 118
و هر آينه به تحقيق داديم ما داود و سليمان را علمي و گفتند حمد، مختص خداونديست که فضيلت داد ما را بر بسياري از بندگان مؤمن خود.
(وَ لَقَد آتَينا داوُدَ وَ سُلَيمانَ عِلماً) علمي که خداوند به اينکه دو پيغمبر عنايت فرمود يکي زبان طيور و دواب الارض و حيوانات يکي نرم شدن آهن در دست داود و تعليم صنعة زره و تسبيح کوهها و طيور با داود و اعطاء زبور و تسخير جن و وادار کردن آنها را بر اعمال شاقه و متمردين آنها را حبس و زنجير ميکرد و تسخير باد بهر جا اراده داشت تخت او را حرکت ميداد و چشمه مس گداخته براي سليمان که به تمام اينها در قرآن اشاره دارد که ميفرمايد: وَ لَقَد آتَينا داوُدَ مِنّا فَضلًا يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيرَ وَ أَلَنّا لَهُ الحَدِيدَ- الي قوله تعالي- وَ لِسُلَيمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهرٌ وَ رَواحُها شَهرٌ وَ أَسَلنا لَهُ عَينَ القِطرِ وَ مِنَ الجِنِّ مَن يَعمَلُ بَينَ يَدَيهِ بِإِذنِ رَبِّهِ الاية (سبأ آيه 10 و 11 و 12) و ميفرمايد وَ آتَينا داوُدَ زَبُوراً (نساء آيه 163، اسري آيه 55) و در تفسير علي بن ابراهيم است «فانزل اللّه عليه الزبور فيه توحيده و تمجيده و دعاؤه و اخبار رسول اللّه (ص) و امير المؤمنين و الأئمة من ذريتهما و اخبار الرجعة و ذکر القائم لقوله تعالي: وَ لَقَد کَتَبنا فِي الزَّبُورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ أَنَّ الأَرضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصّالِحُونَ (انبياء آيه 105).
(وَ قالا) داود و سليمان.
(الحَمدُ لِلّهِ) تفسير حمد و اختصاص به خداوند در اول سوره فاتحه مفصلا بيان کردهايم و فرق بين حمد و مدح و شکر مجلد اول طبعة اولي صفحه 97 و 98.
(الَّذِي فَضَّلَنا عَلي کَثِيرٍ مِن عِبادِهِ المُؤمِنِينَ) تعبير به کثير براي استثناء انبياء اولي العزم و محمّد و اوصياء او و صديقه طاهره که افضل از آنها هستند.