اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ حُشِرَ لِسُلَيمان‌َ جُنُودُه‌ُ مِن‌َ الجِن‌ِّ وَ الإِنس‌ِ وَ الطَّيرِ فَهُم يُوزَعُون‌َ «17»
و جمع شد از براي سليمان لشکر سليمان از جن و انس و پرنده پس آنها باز داشته شدند.
از حضرت صادق (ع) روايت شده
«قال اعطي سليمان بن داود ملک مشارق الارض و مغاربها فملک سبع مائة سنة و ستة اشهر ملک اهل الدنيا کلهم من الجن و الانس و الشياطين و الدواب و الطير و السباع و اعطي علم کل شي‌ء و منطق کل شي‌ء و في زمانه صنعت الصنائع المعجبة الّتي سمع بها النّاس و ذلک قوله (ع) «عُلِّمنا مَنطِق‌َ الطَّيرِ وَ أُوتِينا مِن کُل‌ِّ شَي‌ءٍ»
و گفتند شياطين براي او فرشي بافتند از ابريشم طلا باف يک فرسخ در يک فرسخ و در وسط آن منبري گذاردند از طلا و در اطراف آن سه هزار کرسي از طلا و نقره انبياء بر کرسي طلا مي‌نشستند و علماء بر کرسي نقره و اطراف آنها لشکر انس و اطراف آنها لشکر جن و شياطين و طيور بالاي سر آنها
جلد 14 - صفحه 121
بالها در هم سايه‌بان بودند که آفتاب بر سر آنها نتابد و اينکه بساط را با آنچه در او بود باد را امر مي‌کرد که بالا برد از شهري به شهري که مي‌فرمايد: وَ لِسُلَيمان‌َ الرِّيح‌َ غُدُوُّها شَهرٌ وَ رَواحُها شَهرٌ (سبأ آيه 12) و گفتند محل قشون و جنود سليمان که معسکر مي‌گويند صد فرسخ بود بيست و پنج فرسخ جنود انس و بيست و پنج جنود جن و بيست و پنج وحوش و بيست و پنج فرسخ طيور لذا مي‌فرمايد:
(وَ حُشِرَ لِسُلَيمان‌َ جُنُودُه‌ُ مِن‌َ الجِن‌ِّ وَ الإِنس‌ِ وَ الطَّيرِ فَهُم يُوزَعُون‌َ) ممنوع بودند که از جاي خود حرکت کنند و بجاي ديگر روند.