اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَأُعَذِّبَنَّه‌ُ عَذاباً شَدِيداً أَو لَأَذبَحَنَّه‌ُ أَو لَيَأتِيَنِّي بِسُلطان‌ٍ مُبِين‌ٍ «21»
هر آينه او را عذاب ميکنم عذاب سختي يا او را سر ميبرم يا بياورد براي من بدليل محکم و عذر موجهي.
از اينکه جمله استفاده ميشود که حيوانات هم مکلف بتکاليف هستند و در مخالفت تکليف استحقاق عذاب دارند غايت الامر عقوبت بآنها در همين عالم است فرداي قيامت عذاب جهنم ندارند و استحقاق بهشت هم ندارند خداوند با آنها چه معامله ميفرمايد شايد محلي بر آنها معين فرمايد تعيش کنند مثل مجانين و قاصرين از کفار و اطفال آنها که لياقت بهشت ندارند که شرطش ايمان است و استحقاق عذاب هم ندارند چون مقصر نيستند.
(لَأُعَذِّبَنَّه‌ُ عَذاباً شَدِيداً) بعضي گفتند عذاب شديد کندن پر و بال اوست، و بعضي گفتند جاي دادن اوست در نزد حيواناتي که ضد او هستند، که گفتند: «روح را صحبت ناجنس عذابيست اليم»، و بعضي گفتند در آفتاب حبس ميکنم او را و ما مي‌گوييم حضرت سليمان بهتر ميداند که چه عذابي باو بکند.
(أَو لَأَذبَحَنَّه‌ُ) او را ذبح ميکنم که بقتل ميرسانم.
(أَو لَيَأتِيَنِّي بِسُلطان‌ٍ مُبِين‌ٍ) مريض بوده يا در چنگال دشمن گرفتار شده يا پيشامدي بر او شده که مانع از حضور شده.