تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَتْ إِنَّ الْمُلُوکَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً وَ کَذلِکَ يَفْعَلُونَ (34) قالَتْ إِنَّ الْمُلُوکَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً: گفت بلقيس بدرستى که پادشاهان هرگاه درآيند به دهى يا شهرى از روى قهر و استيلاء و غلبه تا در تحت تصرف خود درآورند، أَفْسَدُوها: تباه و فاسد سازند آن را، يعنى خراب کنند، وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً: و گردانند عزيزان اهل آن شهر را خوار و بى‌مقدار، يعنى غارت کنند و اسير برند و بکشند، وَ کَذلِکَ يَفْعَلُونَ‌: و اين چنين مى‌کنند. اين بيان وصف حال ملوک است، يعنى اين افعال از عادت ثابته مستمره ايشان است و ممکن است فرمايش حق تعالى باشد بر سبيل ابتدائيت از روى حکايت که به جهت تصديق قول بلقيس ذکر فرموده باشد.