تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذا هُمْ فَرِيقانِ يَخْتَصِمُونَ (45)
بعد از آن شمه‌اى از گزارشات قوم ثمود را بيان فرمايد:
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى ثَمُودَ: و هر آينه بتحقيق فرستاديم بسوى قبيله ثمود، أَخاهُمْ صالِحاً: برادر نسبى ايشان که صالح بود، أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ: اينکه بگويد به ايشان بپرستيد خداى را به يگانگى؛ فَإِذا هُمْ فَرِيقانِ يَخْتَصِمُونَ: پس ناگاه ايشان بعد از اين گفتار دو گروه شدند: مؤمن و کافر، که خصومت و جنگ مى‌کردند با يکديگر، يعنى همه ايشان با هم نزاع مى‌کردند و هر فرقه مى‌گفتند حق با ما است؛ و داستان آنها در سوره اعراف گذشت.
جلد 10 - صفحه 54