تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ (54) بعد از ذکر قصه قوم ثمود، بيان قوم لوط را فرمايد: وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ‌: و فرستاديم لوط را در وقتى که گفت مرقوم خود را، يا ياد جلد 10 - صفحه 61 کن زمانى را که چون گفت لوط عليه السّلام مرقوم خود را از روى انکار و استهجان، أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ: آيا مى‌آئيد به خصلتى و فعلى زشت و قبيح يعنى لواط؛ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ‌: و حال آنکه بينا هستيد و بصيرت و بينش داريد به آنکه اين کار قبيح و فاحش و در نهايت شناعت و رکاکت باشد، و هيچکس از امم گذشته مرتکب اين عمل قبيح نشدند؛ و به دليل عقل مى‌دانيد که حق تعالى خلق زن فرمود براى مرد، نه آنکه خلق مرد براى مرد و زن براى زن، پس اين عمل لواط مضادّ حکمت سبحانى خواهد بود و صدور قبايح از کسى که عالم به قبح آن باشد به درجات اقبح و افحش و اعظم گناه باشد. يا مراد بصر چشم باشد، يعنى اين عمل قبيح يکديگر را مى‌بينيد، زيرا آنها به طريق اعلان و آشکارا مرتکب مى‌شدند که اقبح و افحش از اخفا است. يا آنکه مى‌بينيد آثار متمردين از فرمان الهى را که قبل از شما بودند و مى‌دانيد آنچه بر آنها نازل شد از نکال و عذاب الهى و استيصال آنها.