الْفَصْل

تکرارها: ۷

=== قاموس قرآن === بریدن و جداکردن.«فَصَلَ الشَّیْ‏ءَ فَصْلاً: قَطَعَهُ وَ اَبانَهُ» در مفردات گفته: آن جدا کردن دو چیز از همدیگر است به طوری که میان آن دو فاصله باشد [صافات:21]. این روز قیامت و روز جدا کردن حق از باطل است که تکذیب می‏کردید. فصول: به معنی جدا شدن و خروج آمده «فَصَلَ مِنَ الْبَلَدِ فُصُولاً: خَرَجَ عَنْهُ» و نیز جمع فصل آمده (فصول چهارگانه) [بقره:249]. چون طالوت با لشکریان از محل و شهر جدا و خارج شد گفت: خدا شما را با رودخانه‏ای امتحان خواهد کرد. ایضاً [یوسف:94]. چون کاروان از مصر جدا و خارج گردید پدرشان گفت: من بوی یوسف را استشمام می‏کنم. معنی فصل همان است که گفته شد و چون در قضاوت و غیره استعمال شود به مناسبت معنای اولی است. فصال: باز کردن طفل از شیر دراقرب الموارد آن را اسم مصدر گفته است [احقاف:15]. بار داشتن و از شیر گرفتنش سی ماه است. ایضاً [لقمان:14]. فصیلة: اقوام و عشیره است که از شخص منفصل اند و فصیل به معنی مفصول است [معارج:11-13]. گناهکار دوست می‏دارد که ایکاش عوض دهد از عذاب آن روز پسران، زن، برادر و عشیره خویش را چنان عشیره‏ای که او را به خودش منضم کرده و در کنار خود جا می‏دهد. تفصیل: متمایز کردن. تفصیل کلام، روشن کردن آن است، مقابل اجمال. [اسراء:12]. و تا عدد سالها و حساب را بدانید و هر چیز را از هم متمایز کردیم و روشن نمودیم و مردم می‏توانند آنها را از همدیگر بشناسند. *** [صافات:21]. تعبیر از روز قیامت با «یَوْمُ الْفَصْل» در بسیاری از آیات آمده است و مراد از آن حکومت و قضاوت حق است که در نتیجه حق از ناحق، عادل از ظالم جدا شده و هر یک راه خویش روند چنانکه فرموده [حج:17]. [سجده:25]. در آیه [نباء:17]. شاید مراد از جدا کردن اجزاء عالم از همدیگر باشد ولی بعید است. [ص:20]. راجع به این آیه رجوع شود به «خطب». [هود:1]. درباره این آیه در «حکم» توضیح مفصل داده شده به آنجا رجوع شود. [طارق:13-14]. فصل به معنی مفصول است یعنی جدا شده از شوخی و ناحق، معنی آیه: حقا که این سخن قولی است حق و ثابت و شوخی نیست.
۰۱۲۳۴۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۴سال ۳: ۱سال ۴: ۱سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۱سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
صافات · ۲۱

هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ

(آری) این همان روز جدایی (حقّ از باطل) است که شما آن را تکذیب می‌کردید!

شوری · ۲۱

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

آیا معبودانی دارند که بی‌اذن خداوند آیینی برای آنها ساخته‌اند؟! اگر مهلت معیّنی برای آنها نبود، در میانشان داوری می‌شد (و دستور عذاب صادر می‌گشت) و برای ظالمان عذاب دردناکی است!

دخان · ۴۰

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ

روز جدایی (حق از باطل) وعده‌گاه همه آنهاست!

مرسلات · ۱۳

لِيَوْمِ الْفَصْلِ

برای روز جدایی (حق از باطل)!

مرسلات · ۱۴

وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ

تو چه می‌دانی روز جدایی چیست!

مرسلات · ۳۸

هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْنَاكُمْ وَالْأَوَّلِينَ

(و به آنها گفته می‌شود:) امروز همان روز جدایی (حق از باطل) است که شما و پیشینیان را در آن جمع کرده‌ایم!

نبأ · ۱۷

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا

(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!